Lieve lezers!
Allereerst excuses voor feit dat ik mijn weblog zo slecht bij houd! Er is hier zoveel te doen en te zien dat het er vaak bij in schiet! Na een aantal bromgluiden uit Nederland dat ik best wat meer mag schrijven ben ik dus snel achter de computer gekropen!
Ik kan jullie vertellen, alles gaat helemaal goed hier. Voor diegene die het nog niet hadden vernomen, ik heb na lang twisten besloten om mijn verblijf op het project twee weken te verlengen. En het voelt heerlijk om hier nog te mogen rondhobbelen.
Elke ochtend als Eluby om vijf uur ‘s ochtends in de weer gaat met potten en pannen verbaas ik me over het feit dat ik eigenlijk ook wel wakker ben en zin heb om uit bed te komen, iets wat ik in Nederland absoluut niet hoef te proberen. De eerste ochtend was het ook erg vroeg en waren het wassen en naar het toilet gaan een behoorlijke opgave! Om half zes ‘s ochtends met een duf en slaperig hoofd boven een gat in de grond hangen terwijl je met een hand de deur dicht moet houden en met de andere je evenwicht moet bewaren om niet om te vallen vergt dan ook behoorlijk wat concentratie. Maar ook dat went en inmiddels gaat dat prima, zo ook het wassen. Om vijf uur wordt het vuur aangemaakt en wordt er een grote emmer water op gezet waar iedereen wat uithaalt om aan te mengen met koud water.
De voorbereidingen van de afgelopen week zijn eindelijk voorbij en ik voel een kick door me heen gaan als ik de douane passeer op schiphol. Ik mag weer naar Afrika!
Hier zit ik dan.. nog een paar uur en dan ga ik opweg naar het vliegveld. Alles is zo snel voorbij gegaan. Heb echt een ontzettend mooie tijd gehad maar voordat ik dat afsluit zal ik jullie eerst nog een overzichtje geven van de afgelopen week.
Ook afgelopen week was weer een drukte van belang, niet alleen met de kinderen maar ook het office gedeelte. Er moesten nog een aantal dingen afgemaakt worden.
Erg blij ben ik met het feit dat alle kinderen nu een THRASS assesment hebben gehad! Alles staat op papier en de lessen kunnen weer aangepast gaan worden op het niveau van de kinderen.
Het voelt alsof ik al tijden terug ben. Al vrij snel ben ik weer in het programma gerold en ben ik weer druk bezig met allerlei dingen.
Het was echt heerlijk om alle kinderen weer te zien. Ik had ze wel verteld dat ik terug zou komen maar sommigen wilde dit niet geloven totdat ze me ook daadwerkelijk weer zouden zien.
Het was dus ook nog best een verassing en ze waren helemaal blij me weer te zien! De eerste 2 dagen heb ik ook alleen maar met de kids gespeeld; lekker in het gras zitten, verhaaltjes lezen, tennisen, als meiden onder elkaar kletsen, kapsels bij elkaar maken, touwtje springen. Lekker vanalles en niks doen. Daarna was het wel weer tijd om echt aan de slag te gaan en was het gelijk druk.
Veel te lang heb ik niets meer van me laten horen! Sorry daarvoor! Vanaf nu gaan we het gewoon weer wekelijks bijhouden.
In de tussentijd is er ontzettend veel gebeurt. Beginnen bij het begin en dat is 2,5 week terug in Kaapstad. Echt een geweldige stad, totaal niet te vergelijken met Durban. Er hangt een gezellige sfeer en je voelt je geen moment onveilig.
Ondertussen waren we met z’n viertjes, Gerjanne van Bobbi Bear vergezelde ons namelijk voor een week. In Blue Mountain Backpackers hadden we een kamertje voor ons vieren, twee stapelbedden met zo’n 30 cm ruimte ertussen. Beetje krap maar erg knus! Het balkon daarentegen was prachtig, we zaten in Long Street (De straat van Kaapstad) en hebben dan ook vaak lekker op het balkon van het stadsleven beneden op straat zitten genieten.
Tja wat doe je als je de hoogste bungee jump ter wereld hebt gehad.. Je gaat op zoek naar nieuw avontuur. En dan kom je op de volgende conclusie! (Voelen jullie het al aankomen?!) Precies, Uit een vliegtuig springen!!
Gisterochtend zijn we met z’n drietjes in Mosselbay gaan tandem skydiven.
In zo’n miniscuul vliegtuigje ging ik samen met Brecht en onze Tandem divers naar een hoogte van 4 km. We vlogen langs de kust en gingen vervolgens landinwaarts voor onze sprong. Plots kregen we bericht van luchtverkeer dat we nu moesten springen anders moesten we nog een hele poos wachten. Voor ik het wist zat Brechtje met haar mannetje al bij het gat van de deur en werden ze naar buiten gezogen!
Hallo allemaal!!
Er is zoveel te vertellen maar internet toegang is op het moment zeer beperkt. Ik ga het dus kort houden (probeer ik) en foto's zullen het deze keer niet worden.
Afgelopen week reden Thabita en ik voor de derde keer door de drukke straten van Durban op weg naar Home Affairs om ons Visum te verlengen. We hebben die dag daarvoor al een gesprek gehad en gaan er vanuit dat we vandaag ons Visum ook daadwerkelijk op kunnen halen. Lichte spanning is toch wel te voelen aangezien je nooit zeker weet of je de stempel krijgt.
Ik had een gesprek met een norse man die bij binnenkomst niets zegt. Na een aantal seconden stilte doet hij nog alsof er zojuist niemand is binnengelopen en gaat onverstoord door met stapels papier die onoverzichtelijk op zijn bureau liggen. Ongemakkelijk als ik me voel kuch ik een keer om de aandacht te trekken. Hij kijkt op en ik verwacht de vraag, Wat kan ik voor je doen? Helaas verwacht ik blijkbaar toch te veel. Hij zucht eens diep en kijkt weer terug naar zijn papieren.
Mijn hart heb ik dit weekend verloren.. en wel aan een schatje van twee dagen oud. Op de foto’s mogen jullie hem bewonderen, maar ik kan je vertellen; in het echt is zijn haar nog zachter, zijn de vingertjes nog kleiner en is zijn neusje nog schattiger! Twee dagen oud en verlaten door zijn moeder. Dit weekend is hij bij Mother of Peace binnen gekomen. Zijn moeder is hoogstwaarschijnlijk langs de weg bevallen en heeft hem daar achter gelaten. Als hij zo heerlijk in je armen ligt te slapen is het echt niet te bevatten. Zijn oogjes gesloten en af en toe fronst hij aandoenelijk, zich nog lang niet bewust van de keiharde wereld waar hij in geboren is en waar de toekomst hem zal brengen.
Het is echt een prachtig kereltje.
Deze week zijn Brechtje, Lieke en ik vooral bezig geweest met de toy-library. Wat is de toy-library precies?
Ik geniet echt elke weer als ik jullie reacties lees:) Leuk om van iedereen wat te horen. Ik had inderdaad Marie aan de telefoon gehad over de vakantie. Helemaal super dames! Klinkt erg goed allemaal.
Len, is er nog wel plek voor mij in huis als ik terug kom nu je niet alleen m'n kamer maar ook nog eens m'n fiets in beslag neemt?;) Slaapt mijn bed beter dan jou super luxe matras dan?
Ik had inderdaad gehoord dat mijn weblog niet helemaal goed te vinden is, ik heb het doorgegeven maar ik weet niet of het nog zal veranderen. In ieder geval bedankt voor het doorgeven en ik zal de groetjes doen hier:)
Ik heb trouwens Anne gesproken!! En ik ga er opzoeken eind April in Johannesburg. Heb er nu al helemaal zin in.
Maar goed ik ga jullie even een overzichtje geven van de afgelopen week.

Naam: Josje van Workum
Leeftijd: 22
Was vrijwilliger bij YODEP van 01 aug 2010 tot 28 aug 2010
Was vrijwilliger bij Mother of Peace van 27 apr 2009 tot 23 mei 2009
Over mij:
Het is waar wat ze zeggen, Afrika is besmettelijk!
Na Zuid-Afrika vorig jaar begin ik de kriebels om weer op verkenning te gaan dit jaar al weer behoorlijk te voelen.
Malawi wordt dan ook de volgende bestemming en uiteraard zal ik jullie weer enthousiast op de hoogte houden van mijn belevenissen!
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
